İçeriğe geç

Aylar: Mart 2018

AŞKALE

Birer kalp bıraktılar bize kırık /ömrümüzce gözyaşı döktürecek. C.S. TARANCI   AŞKALE Sessiz ve sözsüz, odamın bir köşesinde, çatık kaşlarımla, tahta bir koltukta oturuyorum, içim hep sıkkın. Çocukluğumu yaşadığım bu apartmanda, apartmanımızda. Her şeyi sattı babam, olmadı. Olsun istemediler. İstemeyecekler, kök salamadık bu topraklarda. Eşyalarımızı gözyaşları içerisinde üzerlerindeki tozları ile sattı Beyoğlu’nda babam, gizlendiği yırtık paltosunun derinliğinde. Yetmedi, yetsin istemediler. Geriye oturduğum eski koltuk, duvardaki durmuş saat, ayakları boşlukta sallanan masa, lambalı radyo ve yataklarımız kaldı. Hiçbir şeyimiz kalmasın istediler, kalmasın. Her şeyimizi kaybetmişiz geriye sadece anılar ve yorgun bedenlerimiz var. Gelecek yok, olmayacakta. Biz olmadan bir gelecek kurulacak buralarda ve her yerde. Bizim seslerimiz uğultu halinde dolaşacak sokakların arasında, dedelerimizin parmak izlerinin karardığı saray mermerlerinde. Garabet sabahtan çıktı ve bir türlü gelemedi. Bakanlığa gidecek,…